info@capitolreport.org
ویدیو

جنگ جهانی از ایران شروع می‌شود؟

📋خلاصه

در این ویدیو من به بررسی وضعیت پیچیده و تنش‌زای منطقه خاورمیانه و به ویژه ایران می‌پردازم. هر روز شاهد ورود کشورهای بیشتری به صحنه جنگ هستیم و این موضوع مرا نگران می‌کند. هیچ کشوری برای آزادی ایران وارد جنگ نشده و همه به دنبال منافع و امنیت خود هستند. این وضعیت شبیه گروه واتس‌اپی است که هر روز به تعداد اعضای آن اضافه می‌شود، اما اینجا همه موشک دارند و توانایی‌های نظامی خود را به کار می‌گیرند. یکی از نگرانی‌های بزرگ من این است که کشورهای مختلف ممکن است جنگ را به داخل خاک ایران بکشند تا از مرزهای خود دور نگه دارند. در این میان، گزارش‌هایی از نیویورک تایمز و سی‌بی‌اس نیوز منتشر شده که ادعا می‌کنند ذخایر موشکی آمریکا کاهش یافته است. این اطلاعات می‌تواند بخشی از جنگ روانی باشد که به موازات جنگ نظامی در حال جریان است. در این میان، ایران با چالش‌های جدی روبروست و هیچ نشانه‌ای از عقب‌نشینی نشان نمی‌دهد. در همین حال، من به اهمیت اوکراین اشاره می‌کنم، کشوری که از نظر فناوری و تجربه جنگی، به یکی از بزرگ‌ترین آزمایشگاه‌های جنگ مدرن تبدیل شده است. اوکراین نشان داده که چگونه می‌تواند با عملکرد خود اعتماد کشورهای دیگر را جلب کند. آرزوی من برای ایران این است که به یک کشور قوی و مستقل تبدیل شود که بتواند با اعتماد و شایستگی در صحنه بین‌المللی عمل کند. ایران آینده باید بتواند جایگاه واقعی خود را در جهان پیدا کند و به تولیدکننده قدرت، فناوری و ثبات تبدیل شود. این مسیر تنها از طریق ساختن اعتماد و توسعه فناوری میسر است، نه فقط با تغییر حکومت.

📝متن کامل

بچه‌ها به کپیتال تراپی خوش اومدید. تنها برنامه‌ای که [موسیقی] باعث میشه آروم بشید یا حداقل فشارتون تا ۱۸ بیاد پایین. [موسیقی] از یه چیزی می‌ترسم. هر روز صبح که بیدار میشم یه کشور جدید وارد جنگ شده. دیروز اسرائیل بود بعد آمریکا شد بعد بحرین کویت امارات عربستان روسی اوکراین احتمالاً یه نفر دیگه هم فردا میگه سلام منم اومدم باز هم نگاه‌ها به ایران تغییری نکرده است درباره حکومتی صحبت می‌کنیم که عملاً کل جهان را گروگان گرفته نه در یک رویارویی دو طرفه بلکه با این پیام که یا خودش می‌ماند یا همه را با خود پایین می‌کشد. این جنگ داره مثل گروه واتسپ فامیلی میشه. هر ساعت یکی اد میشه ولی فرقش اینه که اینجا همه موشک دارن. همه توانایی‌های نظامی دارن. حالا شوخی به کنار این دقیقاً چیزیه که منو می‌ترسونه. هر کشوری که وارد جنگ میشه هدف خودشو تعقیب می‌کنه. هیچ‌کس برای آزادی ایران وارد جنگ نشده. هیچ‌کس. همه دنبال بافر زون خودشونن. اون منطقه حائل دنبال سهم خودشونن. دنبال امنیت خودشونن. اگه بتونن جنگ رو ۱۰۰ کیلومتر دورتر از مرز خودشون نگه دارن همین کارو می‌کنن و بهترین جا براشون داخل خاک ایرانه. یعنی هرج و مرجو ببرن داخل خاک ایران. اگرچه آمریکا در روزهای اخیر دامنه حملاتش را گسترش داده و پل‌ها و زیرساخت‌های جنوب ایران را نیز هدف قرار داده، اما حملاتش هر روز عمیق‌تر به مرکز ایران نفوذ می‌کند. حالا یه سؤال اگه فردا فرانسه وارد ایران بشه بعدیتانیا بعد یه کشور دیگه بعد یه کشور دیگه کی قراره اینا رو بعد از جنگ بندازه بیرون؟ وارد کردن آدم به جنگ راحته بیرون آوردنشه که سخته حالا نگاه کنید بابلمندب اومده تو داستان هرمز د تا تنگه دریای خزر یه آبراه دیگه اوکراینیا زدن خلیج فارس که همه چی تعطیله ۴ تا جبهه فعال دریایی هر کدوم یه بازیگر جدید توش وارد شده هر بازیگر جدید یعنی اشتباه محاسباتی بیشتر کنترل کمتر من هنوز از طول جنگ نمی‌ترسم. از تعداد پرچم‌هایی که دارن وارد جنگ میشن می‌ترسم. ایران و هفت کشور دیگر با خلیج فارس مرز مشترک دارند و روابط میان آنها در طول سال‌ها اغلب پرتنش و همراه با اختلاف بوده است. حالا برسیم به گزارش نیویورک تایمز که روز چهارم مرداد ۲۵۸۵ شاهنشاهی منتشر شده. نیویورک تایمز نوشته ترامپ حمله رو متوقف کرده چون ذخیره موشک پادوت آمریکا کم شده. خب یه سؤال اگه واقعاً ذخیره موشک‌های آمریکا کم شده کی تو کاخ سفید جرت داره اینو بیاد بگه به مطبوعات؟ واقعاً کی اطلاعات ذخایر پدافندی آمریکا جزء محرمانه‌ترین اطلاعاته. اگه یه مقام دولتی واقعاً چنین اطلاعاتیو بدون مجوز افشا کنه می‌فرستنش زندون. پس دو احتمال وجود داره یا گزارش کامل و دقیق نیست یا کسی عمداً چنین داستانیرو داده به نیویورک تایمز چون می‌دونه نیویورک تایمس همچین مزخرفاتی رو چاپ می‌کنه یعنی یکی رفته گفته بچه‌ها به ایران نگید ما اونجا موشک کم آوردیم در حالی که آمریکا نیروهایش را در منطقه تقویت می‌کند گزارش جدید سی بی‌ اس نیوز حاکی از آن است که ذخایر برخی تسلیحات آمریکا رو به کاهش است. با این حال دونالد ترامپ همچنان به تهدیدهای خود ادامه می‌دهد و ایران نیز نشانه‌ای از عقب‌نشینی یا مصالحه نشان نمی‌دهد. نیویورک تایمزم سریع رفته اونو نوشته. جدی اینو باور کنید. فکر می‌کنید آمریکاییا از موشک‌های جمهوری اسلامی می‌ترسن؟ حالا فرض کنیم این روایت عمداً منتشر شده. بدترین چیزی که جمهوری اسلامی می‌شنوه چیه؟ اینه که آمریکا پاتریوت کم داره ها. خب جمهوری اسلامی چی فکر می‌کنه؟ الان وقتشه موشک بیشتری شلیک کن. پایگاه‌ها رو بزن. پالایشگاه‌ها رو بزن. کشتی رو بزن. همون چیزی که شاید طرف مقابل می‌خواد رخ بده. اوایل پنجشنبه پهبادها به گذرگاه مرزی عبدلی حمله کردند. این حمله تلفات نداشت اما مرز موقتاً بسته شد. این گذرگاه مسیر مهم تجارت میان کویت، عراق و کشورهای خلیج فارس است. بعد همون گزارش ادعا می‌کنه جمهوری اسلامی دنبال ساخت بمب اتمی شبیه بمب هیروشیماست. در حالی که دیوید آلبرا بازرس تحلیل‌گر [صدای خرناس] شناخته شده هسته این ادعا رو رد کرده و گفته جمهوری اسلامی با همچین توصیفی دنبال بمب اتم نیست. جمع‌بندیش اینه که برای من الان فقط جنگ نظامی جریان نداره. یه جنگ روانی عظیم هم همزمان داره اجرا میشه. هر خبر، هر توییت، هر گزارش ممکنه بخشی از عملیات تأثیرگذاری روی تصمیم طرف مقابل باشه. ببینید تصور من اینه که این صحنه صحنه پیچیده‌ایه و مهم‌ترین جنبه پیچیدگیشم اینه که خود آمریکایی‌ها هم هنوز نمی‌دونن چیکار میخوان بکنن. بنابراین قضاوت‌های قطعی در این باره که آمریکا این کارو میخواد بکنه یا اون کارو میخواد بکنه از نظر من یه مقداری [گلویش را صاف می‌کند] بیاحتیاطیه تو شرایط ف ببینید همه دارن به این جنگ نگاه می‌کنن و میگن اوکراینم وارد این جنگ شده تهران پس از حمله به یکی از کشتی‌های تجاری خود در دریای خزر کاردار سفارت اوکراین را احصار کرد به گفته ایران در این حمله یک ملوان کشته و یک نفر دیگر زخمی شده است. تهران کیف را متهم می‌کند که در تلاش است جنگ را فراتر از مرزهای خود گسترش دهد. اما اوکراین می‌گوید هدف این حمله کشتی‌های روسی حامل محموله‌های نظامی مرتبط با ایران بودند. عربستانم اومده، فلانی هم اومده اصلاً به اسم کشورام نگاه نمی‌کنم که کین. من به تواناییاشون نگاه می‌کنم که هر کشور با خودش وارد جنگ می‌کنه. این فرقشه. اوکراین فقط یه پرچم نیست. اوکراین یعنی تجربه ۴ سال جنگ مدرن علیه یکی از قوی‌ترین ارتش‌های جهان. اوکراین یعنی کشوری که تا چند سال پیش خیلیا اصلاً جدیش نمی‌گرفتن. پوتین می‌گفتین این کشور واقعی نیست. اروپا نگاهش می‌کرد می‌گفتین کشور فقیر شرق اروپاست. اما امروز الان تبدیل شده به یکی از بزرگ‌ترین آزمایشگاه‌های جنگ پهپادی دنیا هدف‌گذاری کرده سالانه ۷ میلیون پهپاد تولید کنه. ظرفیتی که حتی آمریکا نداره. این یعنی چی؟ یعنی هر کشوری که وارد این جنگ میشه فقط سرباز نمیاره. یه فناوری جدیدم با خودش میاره. یه تجربه جدیدم با خودش میاره. یه صنعت جدیدم با خودش میاره. نبرد اوکراین برای مقابله با اشغال و تهاجم روسیه اکنون وارد مرحله‌ای تازه شده است. این پهبادهای تهاجمی به زودی مأمور شکار کشتی‌های روسی در دریای سیاه خواهند شد. اقدامی که بخشی از کارزار گسترده‌تر اوکراین برای منزوی کردن کرملین و تضعیف توان جنگی مسکوست. حالا به این فکر کنید اگر اوکراین همین مسیرو ادامه بده فقط پهپاد نیست هوش مصنوعی ایآی الکترونیک موتور از همه لحاظ میان بالاتر ارتباطات اپتیک همه این صنایه دارن با هم رشد می‌کنن تو اوکراین جنگ اگرچه ویرانگره اما برای بعضی کشورا به موتور جهش فناوری هم تبدیل میشه. اوکراین امروز داره چیزی صادر می‌کنه که ۵ سال پیش اصلاً نداشت. اونم دانش جنگ مدرنه. حالا این رو کنار ایران آینده بگذارید. من همیشه میگم آرزوی من برای ایران نیست که جمهوری اسلامی بره و بعدم همه بریم خونه و کباب باد بزنیم و خیال کنیم کار تموم شده. نه. کار تازه از آن روز شروع میشه. ایران آزاد باید اونقدر قوی باشه که هیچ کشوری جرت نکنه دوباره براش تصمیم بگیره. من دوست دارم ایران آینده یکی از نزدیک‌ترین متحدان آمریکا باشه. نه از روی وابستگی، از روی ارزش، از روی اعتبار، از روی اعتماد، از روی شایستگی اعتماد ساخته میشه، هدیه داده نمیشه. اوکراین اینو فهمیده از همون اول اعتماد آمریکا اروپا رو با عملکرد خودشون به دست آوردن امروز اگر مأموریتی بهشون می‌سپارن اجرا می‌کنن اگه فناوری بخوان روش سرمایه‌گذاری می‌کنن اگه همکاری بخوان شریک پیدا می‌کنن من آرزو دارم روزی درباره ایرانم همینو بگن بگند اگر این پروژه سخت رو می‌خواید انجام بدید بدیدش به ایرانیا [گلویش را صاف می‌کند] اگر این فناوریو می‌خواید توسعه بدید ایرانیا خوب انجامش میدن اگه دنبال یه شریک قابل اعتماد هستید ایرانیا هستن این رویای من برای ایران آزاده نه یک کشور درجه ۵ مثل اون چیزی که الان هست زیر جمهوری اسلامی نه کشوری که فقط مصرف کننده امنیت دیگران باشه کشوری که خودش تولید کننده قدرت فناوری و ثبات باشه و به نظر من اگه قراره ایران آینده جایگاه واقعی خودش رو در جهان پیدا کنه. مسیرشو از همین جا می‌گذره. از ساختن اعتماد، فناوری [موسیقی] و توانمندی نه فقط از طریق تغییر حکومت.