سلام بچه‌ها به کپیتال تراپی خوش اومدید. تنها برنامه‌ای که بعد از دیدنش یا کلاً خیلی آروم میشید یا فشارتون میفته روی ۱۸. امشب دوم مرداد ۲۵۸۵ شاهینشاهیست. من جلوی ساختمان کنگره آمریکا ایستادم. در حالی که من دارم با شما صحبت می‌کنم جنگ شب سیزدهم شه جمهوری اسلامی ادامه داره میگن صداهای انفجار داره از دورور تهران میاد خرم آباد آبادان اهواز جنوب ایران لارک هنگام بندرعباس و همزمان گزارش‌هایی هم از تشدید تنش در منطقه و ادامه حملات منتشر شده. پس اگر وسط برنامه من یه خبر جدید اومد تعجب نکنید. این جنگ فعلاً برنامه خواب نداره. برو داخلش. بذارید اول یه چیزی رو بگم من عاشق اعتماد به نفس مسئول جمهوری اسلامی هستم واقعاً میگم یعنی هر بار اوضاع خراب میشه اینا نقشه رو برمی‌دارن اولین جملهشون اینه همه منطقه رو می‌زنیم ولی بعد از جنگ ۱۲ روز گفتیم حواستون باشه اگه دوباره جنگو شروع کن جنگ منطقه‌ای میشه که اینا متأسفانه جنگو شروع کردن و ما جنگو منطقه‌ای کرده‌ایم. آقا جان شما اول نگاه کن ببین خودتو کجا دارن می‌زنن بعد برو سراغ کل منطقه. یعنی هنوز جمله اول تموم نشده. طرف نقشه خاورمیانه رو باز کرده روی همه کشورا دایره قرمز می‌کشه. انگار اومده رستوران میگه همه منو رو برای من بیارید ولی شوخی رو بذاریم کنار. یه نکته خیلی مهم وجود داره. من تو این دو سه روز هرچی بیشتر خبرهای واشنگتنو می‌خونم. رسانه‌های اسرائیلیو می‌بینم. بیشتر رسانه‌های عربی رو نگاه می‌کنم. بیشتر مطمئن میشم که خیلیا [صدای خرناس] دارن به این جنگ از زاویه اشتباه نگاه می‌کنن. مثلاً امروز جریزلم پست تیس داره که حملات آمریکا برای سیزدهم شب ادامه داره پدافند تهران فعال شده و همزمان احتمال گسترش درگیری همچنان مطلع است الجزیره هم تقریباً همون روی این داستان تمرکز کرده که ترامپ در حال بررسی حملات گسترده‌تره حالا سؤال من اینه نه سؤال نیست مشاهده من اینه همه دارن درباره جمهوری اسلامی حرف می‌زنن ولی من فکر می‌کنم داستان و داستان بزرگتر اصلاً جمهوری اسلامی نیست. ببینید اگه فقط تهران رو نگاه کنید، اگه فقط موشکها رو نگاه بکنید، اگه فقط انفجارا رو بشمرید نصف فیلمو دیدید. من اینجا جلوی کنگره ایستادم. اینجا داستان فقط ایران نیست. اینجا دارن درباره آینده نظم جهانی تصمیم می‌گیرن و جمهوری اسلامی در واقع به نظر من فقط یکی از اون مهره‌های این صفحه شطرنج که آمریکاییا ازش دارن استفاده می‌کنن برای اینکه اهرم فشار بشه علیه بقیه کشورهای دنیا جمهوری حسامی تمام صفحه نیست اینو از کجا میگم از اینجا که هر بار ترامپ درباره ایران حرف می‌زنه ۲ دقیقه بعد درباره اروپا هم حرف می‌زنه. اتفاقاً این کاری بود که باید خیلی سال پیش انجام میشد. سال‌هاست درباره آن صحبت می‌کنند. این اقدام باید دهه‌ها قبل توسط رؤسای جمهور قبلی آمریکا یا حتی کشورهای دیگر انجام می‌شد. لازم نبود حتماً آمریکا این کار را انجام دهد. اما وقتی ما اقدامی نمی‌کنیم هیچ‌کس دیگری هم وارد عمل نمی‌شود. من این کار را انجام خواهم داد چون اساساً هیچ کشور دیگری هم توانایی انجامش را ندارد. بعد درباره تعرفه‌ها حرف می‌زنه. بعد درباره چین حرف می‌زنه بعد درباره ناتو حرف می‌زنه بعد درباره انرژی حرف می‌زنه. اگر ایران تنها موضوع بود چرا این همه پرونده‌ها همزمان روی میز هستند؟ اینجاست که به نظر من خیلیا خیلی محدود می‌بینن. فکر می‌کنن هدف نهایی فقط جمهوری اسلامی و تغییر نظام و تغییر رژیم و این حرفاست. من این‌طور نمی‌بینم. به نظر من جمهوری اسلامی اولویت چهارم یا پنجم این پروژهست. اولویت‌های اصلی جای دیگهست. پروژه بزرگتر بازنویسی قواعد بازیه. همون قواعدی که بعد از جنگ جهانی دوم نوشته شدند. ۷۰ و چند سالم کار کردند و حالا از نگاه خیلی از سیاست‌مداران آمریکایی دیگه جوابگویی دنیای امروز نیستن. اینه داستان اصلی. راستی یه چیزی هم بگم من امروز دوباره رفتم رسانه‌های عربی رو نگاه کردم خندم گرفت واقعاً میگم این همه کشورن کلاً رو هم د تا رسانه دارن با این همه پول این همه هم شبکه دارن ولی چند تا رسانه واقعاً مرجع جهانی دارن د تا دونه یکیش از الجزیرهست یکیشم مثلاً از شرق که هر کسی هم نگاهش کنه می‌دونه از زاویه قطر دنیا رو روایت می‌کنن. بقیه هم با رسانه‌های دولتین یا اساساً مخاطب جهانی ندارن. بعدیا میگن چرا همه دنیا هنوز نیویورک تایمز و گاردین و اسوشیتد پرس و جروزلم پست می‌خونن؟ خب به خاطر اینکه برند رسانه‌ها با پول نفت ساخته نمیشه. با دهه‌ها اعتبار ساخته میشه. ممکنه با تحلیلشون موافق نباشید ولی وقتی تیتر می‌زنن دنیا اونو می‌بینه. و هنوز کشورهای مسلمون و کشورهای عربی و جمهوری اسلامی به این مرحله نرسیدن. به این مرحله که هیچی به نصفشم نرسیدن. و حالا چرا من فکر می‌کنم هدف اصلی جمهوری اسلامی نیست؟ حالا برسیم به اون چیزی که به نظر من خیلی هنوز متوجهش نشدم. ببینید ترامپ صبح از خواب بیدار نشده بگه امروز حال دارم جمهوری اسلامی رو بزنم. اینجوری نیست. واشنگتن اینجوری کار نمی‌کنه. اینجا اگه بخوان رنگ دیوار یه اداره فدرالو عوض کنن ۳ ماه جلسه می‌ذارن. بعدیا فکر می‌کنن حمله به یه کشور تصمیمیه که دیشب سر شام گرفته شده. جمهوری اسلامی چیا که واقعاً باورشون اینه. فکر می‌کنن واقعاً ترامپ در ۵ دقیقه تصمیم می‌گیره. نه عزیز من این سناریو سال‌ها پیش نوشته شده. سال‌هاست روی میز پنتاگونه. شورای امنیت ملی اتاق‌های فکر کمیته‌های مختلف روش خوابیدن. رئیس‌جمهور هر کدومو بخواد برمی‌داره گرد و خاکشو فوت می‌کنه امضا می‌کنه اجرا می‌کنه همین برای همینی که من میگم اگه فقط تهران رو نگاه کنید واشنگتنو نمی‌فهمید اینجا پرونده‌ها ۲۰ سال ۳۰ سال عمر دارن نه ۲۰ ساعت حالا یه چیز جالب این چند روز جمهوری اسلامی هی ویدیو منتشر می‌کنه هی میگه که بگو هر یه دونه زیرساختی که از من بزنی یه چاه نفت یه چاه گاز الان ۱۰ تا پل زدی ۵ تا زدی هر چند تا که زدی چاه نفت و گاز پالایشگاه خطای لوله اگه لازم باشه همه چاه‌های نفت منطقه رو می‌زنیم پشت سر هم ویدیو دارن می‌ذارن میگن باشه فرض کنیم زد ها بعدش چی میشه ۱۰ ۱۲ میلیون بشکه نفت از بازار حذف میشه دیگه خب سؤال بعدیو بپرسیم کی جاشو پر می‌کنه اینجاست که باید از تهران بیای بیرون باید بیای از نگاه واشنگتن نگاه کنی قاره آمریکای شمالی آمریکا کانادا، مکزیک، اینان که قراره جایگزین نفت خلیج فارس بشن. جمهوری اسلامی همین الانم ارزش تنگ هرمزو کلی آورده پایین. ولی کانادا، امریکا، مکزیک ظرفیت افزایش تولید دارن. اگه قیمت نفت بالا بره تولید می‌کنه. تولیدکننده آمریکایی میره بالا. از اون طرف دولت آمریکا سال‌هاست درباره ابزارهای حقوقی برای فشار برای اوپک بحث کرده. حتی طرح معروف نوپک در کنگره مطرح شده که اوپکو به عنوان یک کارتل انحصارطلب بیان تعیین بکنن و اگه این اتفاق بیفته رئیس‌جمهوری می‌تونه قیمت بنزین رو در آمریکا یه حدی بذاره یه سقفی بذاره از روش بالاتر نره بنابراین سناریوی اقتصادی هم نوشتن سناریوی حقوقی هم نوشتن سناریو انرژی هم نوشتن حالا یه چیزی بگم بعضی از مسئولای جمهوری اسلامی فکر می‌کنن اقتصاد جهانی مثل بخاری نفتیه شیرشو ببندی مثلاً همه یخ می‌زنن و اگه کسی دنبال بکنه مسائل اقتصاد جهانی رو یا مسائل مسائل داخل کشورهای غربی رو خواهند دید که نگرانی خیلی زیاده مشکل الان بیشتر تورم و به اصطلاح گرونی بنزین و گرونی خورد و خوراکه ولی تا روزهای آینده به تدریج کمبودها احساس خواهد شد چون خیلی چیزا فقط نفت نیست خیلی چیزا صادر میشد ال ان جی هست هیلیوم هست نه جان من نه عزیزم بازار جهانی انقدر ساده نیست قیمت بالا بره یکی دیگه تولیدشو زیاد می‌کنه همه منتظرن سهم بازارو بگیرن اقتصاد با شعار اداره نمیشه حالا یه نکته دیگه من امروز دوباره رفتم رسانه‌های مختلفو نگاه کردم رسانه رسانه ایرانی رسانه عربی رسانه اسرائیلی رسانه آمریکایی خیلی جالبه واسه من این داستان همه دارن یک اتفاق رو می‌بینن ولی انگار چهار فیلم مختلف دیدن رسانه جمهوری اسلامی یه چیز میگه اونا مثلاً میگن دشمن شکست خورد این از این حرفا ساختمان باقی‌مانده از شرکت آمازون منهدم شد رسانه‌های اسرائیلی میگن که فشار ادامه داره. به نظر من حکومت احتمالاً در حال کندن چاله‌ایست که شاید دیگر نتواند از آن بیرون بیاید. رسانه‌های آمریکایی بیشتر دارن درباره این حرف می‌زنن که مرحله بعدی چی میشه؟ هزینه سیاسی و نظامی این بحران چقدر میشه و از این داستان. بنابراین انتخاب پیش رو این است آیا باید یک بار برای همیشه تکلیف این رژیم و رفتارهایش را کنیم و دوباره به عملیات نظامی گسترده برگردیم؟ اگر قرار باشد این تهدید واقعاً متوقف شود این گزینه به مراتب بهتر است. رسانه‌های عربی هم که بعضیاشون بیشتر از اینکه خبر بدن دارن دعا می‌کنن آتیش به خونه خودشون نرسه. واقعاً این اتفاق داره میفته. در مقابل ایران با حمله به چند کشور منطقه واکنش نشان داد. گزارش‌ها حاکی از رهگیری موشک‌ها بر فراز کویت، بحرین و اردن است. مقام‌های کویتی نیز اعلام کرده‌اند که چند نیروگاه برق و تأسیسات آبشیرینکن این کشور هدف حمله قرار گرفته‌اند. حالا برگردیم به بحث اصلی. به نظر من ترامپ دار از بحران جمهوری اسلامی فقط برای مبارزه با جمهوری اسلامی استفاده نمی‌کنه. داره به اروپا پیام میده، به چین پیام میده، به روسیه پیام میده، به بازار انرژی پیام میده، به ناتو هم پیام میده. پیامش چیه؟ قراره نظم جدید نوشته بشه. اگر این قراره این نظم نوشته بشه، آمریکا می‌خواد نویسنده اصلیش باشه. حالا اینکه موفق میشه یا نه، این دیگه بحث دیگه‌ایه. ولی اگر این جنگ رو فقط در حد تبادل موشک ببینی، داری فقط پرده اول فیلمو نگاه می‌کنی. فیلم اصلی تازه داره شروع میشه. ‏S